Cykl „MeshCore poza wiadomościami” · wprowadzenie. Wszystkie opublikowane części cyklu znajdziesz na stronie cyklu.
MeshCore kojarzy się z wiadomościami tekstowymi wysyłanymi bez sieci komórkowej i bez operatora. Małe radia LoRa przekazują je sobie nawzajem, a repeatery, czyli węzły pracujące jako przekaźniki, wydłużają zasięg. W tym cyklu sprawdzamy, co jeszcze da się zrobić na tej samej sieci: odczyty czujników, polecenia dla bramy, lokalne usługi, a nawet proste rozliczenia.
Pytanie przewodnie
Co zostaje z pomysłu, gdy odejmujemy kolejne warstwy infrastruktury? Każdy poziom cyklu zabiera jedną z nich: najpierw nic, potem internet, na końcu także komputer i prąd z sieci. Dzięki temu widać, które pomysły działają tylko w dobrych warunkach, a które przetrwają awarię.
Trzy poziomy
| Poziom | Co działa | Co znika | Rola MeshCore |
|---|---|---|---|
| 1. Normalny | prąd, internet, Wi-Fi, Home Assistant | nic | dochodzi tam, gdzie Wi-Fi nie sięga, na przykład na działkę czy do studni |
| 2. Lokalny | prąd i lokalne centrum usług (komputer z Home Assistantem) | internet i sieć komórkowa | radiowy dostęp do lokalnych usług |
| 3. Off-grid | tylko radia na bateriach i Room Servery | także centrum usług i prąd z sieci | tablica ogłoszeń i prosty rejestr ustaleń bez komputera |
Plan cyklu
- Część 1.1 – A gdyby MeshCore robił coś więcej niż tylko przesyłał wiadomości? (domowe IoT)
- Część 2.1 – MeshCore jako fundament lokalnych usług
- Część 2.2 – MeshCore i lokalne rozliczenia
- Część 3.1 – Gdy świat offline staje się rzeczywistością
- Podsumowanie – co już wiemy, a co trzeba sprawdzić
Części ukazują się po kolei. Opublikowane znajdziesz na stronie cyklu i pod każdym tekstem, w sekcji „Zobacz też”.
Numer części ma postać poziom.numer. Nowe części dostaną kolejny numer w swoim poziomie, więc spis będzie rósł bez przenumerowywania. W planach są między innymi test bramy MeshCore–MQTT (1.2), prototyp Bazaru (2.3) oraz test Room Servera i formatu ogłoszeń (3.2). Kolejność może się jeszcze zmienić.
Jak czytać cykl
To nie są gotowe poradniki w stylu „zrób to sam w pięć minut”. Na razie zbieramy pomysły i sprawdzamy, gdzie mają ręce i nogi, a gdzie natrafimy na ścianę. Każda część kończy się blokiem „Na jakim jesteśmy etapie”, który dzieli sprawy na trzy grupy:
- Działa już – rzeczy, które istnieją i można je sprawdzić;
- Hipoteza – pomysły, które wyglądają dobrze na papierze;
- Do przetestowania – pytania, na które trzeba odpowiedzieć w praktyce.
Wspólny słownik
- węzeł – każde urządzenie radiowe w sieci MeshCore;
- repeater – węzeł, który przekazuje wiadomości dalej;
- węzeł brzegowy – węzeł w zasięgu domowej sieci, który przekłada komunikaty na MQTT (poziom 1);
- kanał – grupowa rozmowa w sieci MeshCore; może być wejściem do usługi, ale sam usługą nie jest;
- usługa – funkcja realizowana przez centrum usług, na przykład Bazar albo rozliczenia;
- centrum usług – lokalny komputer z Home Assistantem i modułami usług (poziom 2);
- punkty – umowne punkty rozliczeń, bez wartości pieniężnej;
- Room Server – węzeł MeshCore z jednym pokojem, działający jak wspólna tablica ogłoszeń: piszą osoby znające hasło pokoju, a jeśli administrator na to pozwoli, goście bez hasła mogą czytać.
Ograniczenia, które towarzyszą każdemu poziomowi
Komunikaty muszą być krótkie. W Europie MeshCore pracuje zwykle w paśmie 869,4–869,65 MHz, gdzie każde urządzenie może nadawać najwyżej przez 10% czasu. Zasięg zależy od terenu, anten i rozmieszczenia węzłów, więc nie można zagwarantować, że każda wiadomość dotrze do każdego użytkownika. Te granice określają, jakiego rodzaju systemy możemy próbować zbudować.
Od czego zacząć
Najlepiej od części 1.1, w której wszystko jeszcze działa: jest prąd, internet i Wi-Fi, a MeshCore dociera tam, gdzie domowa sieć nie sięga.
