Quansheng UV-K1 i pokrewny mu UV-K5 V3 to tanie ręczne radiotelefony, które same z siebie potrafią niewiele więcej niż rozmowę i skanowanie kanałów. Sławę przyniosło im co innego: da się w nich wymienić firmware, czyli oprogramowanie sterujące radiem, na napisane przez hobbystów. Najpopularniejsze nosi nazwę F4HWN, od znaku wywoławczego Armela, francuskiego krótkofalowca, który je rozwija. W wersji 7.0.0 radio przestaje być tylko radiem i zaczyna przypominać mały komputer z katalogiem programów.

Skąd się wziął F4HWN

Historia zaczęła się od starszego modelu UV-K5. Programista o pseudonimie DualTachyon opublikował dla niego pierwszy otwarty firmware, na jego podstawie powstała wersja Egzumera, a z niej fork (odgałęzienie projektu) F4HWN. Gdy Quansheng zaczął montować w nowszych radiach inny mikrokontroler, PY32F071, stare oprogramowanie przestało do nich pasować. Armel razem z programistą muzkr przeniósł je więc na UV-K1 i UV-K5 V3, a kod trafił do osobnego repozytorium na licencji Apache 2.0.

To rozróżnienie jest ważne przy instalacji. Opisywana tu linia firmware'u jest przeznaczona wyłącznie dla UV-K1 i UV-K5 V3 (także dla odmiany UV-K1(8) v3, sprzedawanej jako Mini Kong), a starsze UV-K5 mają własną, osobną wersję F4HWN. Plików z tych dwóch linii nie wolno zamieniać.

49 aplikacji w radiu z monochromatycznym ekranem

Mikrokontroler w tych radiach ma bardzo mało pamięci, więc autorzy nie próbują już upchnąć wszystkiego w jednym firmwarze. Dodatkowe funkcje są osobnymi aplikacjami zapisanymi w zewnętrznej pamięci flash radia. Aplikacja trafia do pamięci operacyjnej dopiero po uruchomieniu i musi się zmieścić w 4 KiB, czyli w nieco ponad czterech tysiącach bajtów. Radio ma 64 miejsca na takie programy, a oficjalny katalog liczy ich w tej chwili 49.

Co w nim jest:

  • APRS – odbiór i nadawanie pozycji, prosty digipeater oraz tryb KISS TNC, w którym radio podłączone kablem USB-C do telefonu staje się modemem dla aplikacji APRSdroid;
  • radiosondy – dekodery sond meteorologicznych RS41, M10, M20 i MRZ, a do tego GeoNav, który pokazuje kierunek i odległość do odebranej sondy;
  • telegrafia – dekoder alfabetu Morse'a, klucz, pamięć gotowych komunikatów i trener do nauki odbioru;
  • SSTV – odbiór czarno-białych obrazków w 14 trybach i nadawanie logo startowego radia;
  • dekodery sygnałów cyfrowych – POCSAG (pagery), ACARS (komunikaty z samolotów), AIS (pozycje statków) i radioboje ratunkowe na 406 MHz;
  • narzędzia – oscyloskop i analizator odbieranego dźwięku, trójwymiarowy podgląd widma, przeglądarka kanałów, kalkulator kodów paskowych rezystorów;
  • gry – między innymi Tetris, Snake, Sokoban i Hell Maze, strzelanka w labiryncie widzianym z perspektywy pierwszej osoby.

Sam firmware też daje dużo więcej niż fabryczny: analizator widma, 1024 kanały pamięci, 24 nazwane listy skanowania, skanowanie z prędkością około 150 częstotliwości na sekundę i dziennik aktywności radiowej. Funkcja Multiboot pozwala trzymać w radiu kilka wersji firmware'u naraz i wybierać jedną z nich przy włączaniu.

O tym, jak wygląda polowanie na radiosondy z większym sprzętem, pisaliśmy w tekście o stacji odbiorczej ze starego laptopa i domowej anteny.

Co zmienia wersja 7.0.0

Wydanie z 18 listopada 2026 porządkuje przede wszystkim wybór pliku. Wcześniej były cztery edycje: Fusion, FieldOps, Transfer i Labs, a aplikacje działały tylko w eksperymentalnej Labs. Teraz zostały dwie. Fusion to wersja do codziennego użytku, z aplikacjami, i tę autorzy polecają niemal każdemu. Service służy do prac serwisowych: kopiowania ustawień między radiami i obsługi zewnętrznej pamięci flash.

Pozostałe nowości:

  • katalog urósł z 40 do 49 aplikacji. Doszły między innymi trener telegrafii, dekoder sond MRZ, GeoNav, skaner kanałów radioboi 406 MHz i QR Map, który zamienia odebraną pozycję w kod QR z linkiem do mapy;
  • aplikacja uruchomiona w chwili wyłączenia radia wraca po jego włączeniu, z ostatnimi ustawieniami;
  • nowe menu SetFnt pozwala wybrać jeden z dwunastu zestawów czcionek;
  • menu SetRxG włącza bramkę szumów, która wycisza szum między słowami rozmówcy;
  • APRS może korzystać z pozycji GPS podawanej przez zewnętrzne urządzenie, na przykład tablet M5Stack Tab5 z nowym programem K1Viewer.

Instalacja z przeglądarki

UWAGA: wgranie niewłaściwego albo uszkodzonego pliku może unieruchomić radio, a autorzy nie dają żadnej gwarancji. Przed rozpoczęciem trzeba się upewnić, że to na pewno UV-K1 albo UV-K5 V3, zrobić kopię kanałów i danych kalibracyjnych i nie odłączać kabla w trakcie zapisu.

Do instalacji służy UV Studio, strona działająca w przeglądarce na komputerze (Chrome, Edge, Brave, Opera albo Firefox od wersji 151). Nie trzeba niczego instalować ani zakładać konta, wystarczy kabel USB-C do transmisji danych.

  1. Zapisz kanały do pliku CSV w programie CHIRP i zrób w UV Studio kopię danych kalibracyjnych (Dump Calibration). Plik warto nazwać numerem seryjnym radia, który znajduje się pod akumulatorem.
  2. Wyłącz radio, przytrzymaj przycisk PTT i włącz je, cały czas trzymając PTT. Radio wchodzi wtedy w tryb DFU, czyli tryb wgrywania oprogramowania. Puść PTT i podłącz kabel.
  3. W UV Studio otwórz Flash Firmware, wybierz z katalogu Fusion 7.0.0, kliknij Flash firmware i wskaż port szeregowy radia.
  4. Gdy radio uruchomi się ponownie, nie odłączaj kabla. To nowość wersji 7: czcionki i teksty menu są teraz zapisane w pamięci zewnętrznej i UV Studio dogrywa je w drugim kroku. Bez nich menu może być puste. Jeśli coś przerwie ten etap, wystarczy włączyć radio normalnie, wybrać ten sam plik i kliknąć Install firmware assets.
  5. Przy przejściu z oprogramowania fabrycznego włącz radio z wciśniętym PTT i bocznym przyciskiem 1, a potem w ukrytym menu wybierz RESET ALL. W menu SetNav ustaw układ klawiszy właściwy dla swojego modelu.
  6. Aplikacje dodaje się w zakładce Apps → Catalog. UV Studio samo rozpoznaje wersję firmware'u i pokazuje pasujące programy. W radiu uruchamia się je klawiszem F, a potem 7 VOX.

Po przejściu na F4HWN nie należy używać fabrycznego programu Quansheng CPS, bo nadpisuje ustawienia. Kanały programuje się w CHIRP-ie ze sterownikiem dołączonym do tego samego wydania. Do oprogramowania fabrycznego da się wrócić: w edycji Service UV Studio ma do tego funkcję Factory reset.

Co wolno, a czego nie

Większość aplikacji tylko odbiera i do tego nie trzeba żadnych uprawnień. Inaczej jest z nadawaniem. APRS, radiolatarnia, klucz telegraficzny czy SSTV nadają sygnał, a to w Polsce wymaga pozwolenia radiowego, które wydaje Prezes UKE po zdanym egzaminie, i jest dozwolone tylko w pasmach amatorskich.

Dokumentacja opisuje też odblokowanie nadawania poza pasmami, z zastrzeżeniem, że to funkcja wyłącznie do badań ze sztucznym obciążeniem zamiast anteny. W Polsce nadawanie takim radiem poza pasmami amatorskimi jest niedozwolone. Autorzy przypominają ponadto, żeby nigdy nie nadawać próbnych sygnałów na częstotliwościach ratunkowych, lotniczych, morskich ani na częstotliwościach radiosond i pagerów. Osobna sprawa to treść odebranych komunikatów: jeśli nie były przeznaczone dla nas, nie należy ich nikomu przekazywać.

Trzeba też pamiętać, że firmware nie zmieni sprzętu. Odbiornik tych radiotelefonów nie ma filtrów pasmowych, więc w pobliżu silnych nadajników odbiór się pogarsza, najbardziej w trybie AM. Sami autorzy piszą o Quanshengach, że to „miłe zabawki w swojej cenie”.

Artykuł powstał na podstawie noty wydania F4HWN v7.0.0 oraz dokumentacji projektu.