NightDX to darmowy program do nasłuchu stacji radiowych na falach krótkich i średnich. Napisał go Marco Zennaro i udostępnił na licencji MIT. Przed snem ustawia się w nim „misję nocną”. Program przegląda pasma, nagrywa stacje, które rzeczywiście dochodzą, i sprawdza, czy w nagraniu jest mowa, muzyka czy sam szum. Rano czeka raport z odtwarzaczem przy każdym nagraniu, gotowymi listami do rozgłośni i dziennikiem otrzymanych kart QSL.
Obsługuje się go z klawiatury, w okienkowym interfejsie tekstowym, który według autora wygląda jak z 1992 roku. Projekt jest bardzo świeży: pierwsza wersja (0.9.0) pojawiła się 19 października 2026, a 28 października była już 0.9.10.
Czego potrzeba
Program działa tylko z odbiornikiem Airspy HF+, w wersji Discovery albo Dual Port. Popularnych odbiorników RTL-SDR nie obsługuje. Do tego antena, komputer z macOS 12 lub nowszym, Windows 10/11 albo Linuksem i internet, z którego program pobiera plany nadawania i dane o pogodzie kosmicznej.
Autor rozwija i używa NightDX na co dzień na Macu z procesorem Apple. Na Windows potwierdzono instalację i pierwsze uruchomienie z prawdziwym odbiornikiem, a Linux sprawdzają na razie tylko testy automatyczne. W tym czasie odbiornika nie może używać inny program, np. SDR# albo SDR++.
Instalacja idzie przez uv, narzędzie, które samo instaluje też Pythona. Na Macu po zainstalowaniu sterownika Airspy (brew install airspyhf) i uv wystarczy jedno polecenie:
uv tool install "nightdx @ git+https://github.com/marcozennaro/nightdx"
Na Windows potrzebny jest jeszcze Git i trzy pliki DLL z paczki SDR# ze strony Airspy. Instrukcja w repozytorium opisuje to krok po kroku. Po pierwszym uruchomieniu poleceniem nightdx kreator pyta o położenie stacji, pasma (same fale krótkie albo także średnie), miejsce na nagrania i dane do raportów odbioru.
Skąd program wie, czego słuchać
NightDX sam pobiera trzy plany nadawania: EiBi, listę AOKI i dane HFCC, organizacji, w której nadawcy uzgadniają częstotliwości. Z HFCC bierze prawdziwą moc nadajnika, kierunek wiązki i typ anteny. Według autora ma je dla około dwóch trzecich audycji na falach krótkich. Można dodać pełną listę stacji średniofalowych z bezpłatnego serwisu MWLIST (tylko do użytku prywatnego) i własną listę stacji w prostym pliku CSV.
Do tego dochodzi prognoza propagacji, czyli tego, jak fale radiowe odbijają się od jonosfery i dokąd docierają. Na falach krótkich program liczy ją uproszczonym modelem wzorowanym na VOACAP, a na średnich modelami ITU-R. Uwzględnia przy tym bieżącą aktywność Słońca i wskaźnik zaburzeń pola magnetycznego Ziemi (Kp), które pobiera z amerykańskiej agencji NOAA. Co się dzieje w jonosferze w danym tygodniu, opisujemy w prognozach propagacji.
Prognoza to jednak tylko obliczenie. NightDX co jakiś czas przegląda pasma: w około 10 sekund robi „zdjęcie” każdego z nich i sprawdza, czy nośna zaplanowanej stacji wystaje ponad lokalny szum. Różnicę między prognozą a pomiarem zapamiętuje. Część poprawki dotyczy całej stacji odbiorczej (antena, zakłócenia w okolicy), część pojedynczych rozgłośni. Na około tysiącu nagrań z Triestu dane HFCC i nowy sposób uczenia wyraźnie poprawiły zgodność prognozy z tym, co odbiornik naprawdę słyszy.
Noc: misja nocna
Misję uzbraja się klawiszem F6. Domyślnie trwa od 23:30 do 6:30 czasu lokalnego, a każde nagranie ma 2 minuty. Tej samej stacji program nagrywa najwyżej trzy razy w ciągu nocy, w odstępach co najmniej dwugodzinnych. W trybie odkrywania (domyślnie włączonym) wybiera stacje, których jeszcze nie nagrał albo nie nagrał od tygodnia, ale tylko te, które przy przeglądzie pasma słychać wyraźnie ponad szumem. Można też wskazać cele i wykluczyć stacje, które nas nie interesują.
Przez cały czas program nie pozwala komputerowi zasnąć. Na Windows misja działa w tle także po zamknięciu okna programu. Nagrania trafiają do plików FLAC z opisem stacji.
Rano: raport
Raport otwiera się w przeglądarce. Przy każdym nagraniu jest godzina, częstotliwość, kandydat na stację, odległość, prognoza, zmierzony sygnał, odtwarzacz i ocena AI: mowa, muzyka albo szum. Klasyfikację robi model AST AudioSet, który ocenia nagranie w 10-sekundowych kawałkach. Na przykładowym raporcie z jednej nocy w Trieście są 193 nagrania, z czego 118 to sam szum. Poranny przegląd zaczyna się więc od pozostałych.

Mowę może dodatkowo przepisać i przetłumaczyć model Whisper. Przy słabym sygnale program zostawia puste pole, zamiast zgadywać. Moduł AI jest opcjonalny i zajmuje około 2 GB, a modele pobierają się przy pierwszym użyciu.
Nazwa stacji to dopiero kandydat
To najważniejsze zastrzeżenie w dokumentacji. NightDX podpisuje nagranie nazwą stacji, która według planu nadaje o tej porze na tej częstotliwości i ma najlepszą prognozę. Na zatłoczonym kanale, zwłaszcza na falach średnich, w słuchawkach może być jednak zupełnie inna rozgłośnia.
Dlatego przy każdym nagraniu raport pokazuje dowody:
- język rozpoznany przez Whisper i język z planu nadawania oraz zmierzony sygnał i prognozę. Gdy się nie zgadzają, nagranie dostaje oznaczenie „prawdopodobnie inna stacja”. Przykład z dokumentacji: włoska mowa o sile 40 dB na kanale, na którym plan przewiduje koreańską stację oddaloną o 8700 km;
- inne stacje zaplanowane w tym samym czasie na tej samej częstotliwości;
- dokładne przesunięcia częstotliwości fal nośnych, mierzone z dokładnością do około 0,01 Hz. Na falach średnich są one jak odcisk palca nadajnika i można je porównać z dziennikami innych nasłuchowców.
Zanim program przygotuje raport odbioru dla oznaczonego nagrania, pyta o potwierdzenie. Rozpoznanie stacji należy do słuchacza.
Raporty odbioru i karty QSL
Wiele rozgłośni odpowiada na raport odbioru kartą QSL, czyli potwierdzeniem, że ich audycję usłyszano. NightDX przygotowuje taki list: ocenę odbioru w skali SINPO (siła sygnału, zakłócenia, szumy, zaniki i ogólna jakość), szczegóły audycji i prośbę o kartę. Adresy stacji bierze z dołączonej listy, którą można uzupełnić własnymi.
Bez dodatkowej konfiguracji otwiera się wypełniony e-mail, a nagranie trzeba dołączyć samemu. Z modułem Gmail i jednorazową konfiguracją w Google Cloud program tworzy szkic w Gmailu z nagraniem w załączniku. Nigdy nic nie wysyła i nie czyta poczty. Ostrzega też, gdy do danej stacji już pisaliśmy albo karta już przyszła. Otrzymane karty trafiają do kolekcji w dzienniku.
Wszystko działa także z wiersza poleceń, więc nasłuch można uruchamiać z harmonogramu systemu:
nightdx update
nightdx plan
nightdx night --now --end 06:30
nightdx report
Artykuł powstał na podstawie dokumentacji i listy zmian projektu NightDX w serwisie GitHub.
