Większość sprzętu mesh potrzebuje telefonu z aplikacją do pisania wiadomości i konfiguracji. L2 Pro mieści w jednej obudowie wszystko, co do tego potrzebne: ekran dotykowy, odbiornik GPS i mapy offline. Producent nazywa go flagowym modelem linii Wio Tracker.

Ekran zamiast telefonu

Urządzenie jest fabrycznie wyposażone w MUI, czyli oficjalny interfejs dotykowy Meshtastic. W ustawieniach można przełączyć się na drugi interfejs, BaseUI. Oba działają na 3,2-calowym ekranie IPS o rozdzielczości 240×320 pikseli. Na ekranie można obsługiwać wiadomości, kanały, listę węzłów i mapę – bez Bluetootha i bez sparowanego telefonu.

Długie przytrzymanie ikony domu ponownie synchronizuje urządzenie z siecią mesh. Ikony listy węzłów i ustawień też mają skróty pod długim przytrzymaniem: filtrowanie węzłów i wyłączanie ekranu.

Co jest w środku

Sercem urządzenia jest moduł Wio-S3 z układem ESP32-S3 (dwa rdzenie, Wi-Fi 2,4 GHz b/g/n, Bluetooth 5.0 LE) i radiem LoRa Semtech SX1262 obejmującym pasmo 863–928 MHz. Maksymalna moc nadawania wynosi 20 dBm (100 mW) w regionie US915 i 14 dBm (około 25 mW) w EU868.

W Polsce trzeba wybrać region europejski (w Meshtastic EU_868). Pasmo 915 MHz (US915) jest u nas niedozwolone. Limit mocy obejmuje też zysk anteny, więc przy wymianie anteny na taką o większym zysku trzeba to uwzględnić.

Pozycję wyznacza odbiornik L76K, który odbiera sygnały GPS, BeiDou, GLONASS i QZSS. Płytka ma 16 MB pamięci flash i 8 MB PSRAM.

Bateria, antena i obudowa

UWAGA: akumulator litowo-jonowy ładuj w temperaturze od 0 do 45°C – tylko w takim zakresie producent dopuszcza ładowanie. Ładowanie na mrozie lub w upale może uszkodzić ogniwo.

W środku siedzi akumulator Li-ion 3000 mAh, ładowany przez USB-C (5 V, 1 A). Urządzenie może pracować w temperaturze od –10 do 55°C. Antenę można złożyć płasko do obudowy na czas transportu. Z tyłu jest gwint 1/4 cala, jak w sprzęcie fotograficznym, więc z typowym uchwytem urządzenie da się zamocować na pasku plecaka, desce rozdzielczej albo drążku. Kompletne urządzenie waży 171,5 g, a ze złożoną anteną ma około 87,5 × 69 × 26,6 mm.

Porty i rozbudowa

Poza USB-C urządzenie ma gniazdo Grove na czujniki I2C, slot microSD na kafelki map offline oraz wyprowadzony interfejs QSPI. Obsłuży on zarówno fabryczny ekran IPS, jak i wyświetlacz E-Ink, co przyda się przy budowie własnych wersji. Seeed sprawdził z gniazdem Grove kilka czujników:

  • BME280 i SHT31 – temperatura i wilgotność,
  • MCP9808 – dokładny pomiar temperatury,
  • MAX30102 – tętno i saturacja (SpO₂).

Urządzenie ma dwie diody (sieci mesh i ładowania) oraz cztery fizyczne przyciski: wybudzanie, user/boot, reset i sprzętowy włącznik zasilania. Za dźwięk odpowiada kodek ES8311 z małym głośnikiem 6 Ω o mocy 0,8 W. Na płytce przewidziano wejście mikrofonu, ale w sprzedawanych egzemplarzach mikrofonu nie zamontowano.

MeshCore i obrazy kompresowane przez AI

L2 Pro nie jest przywiązany do Meshtastic. Dokumentacja Seeed opisuje też uruchomienie MeshCore, razem z eksperymentalnym przesyłaniem zdjęć z aplikacji MeshCore Open. Zdjęcie nie leci przez sieć w całości: lokalny koder AI w aplikacji zamienia je na około 100–200 bajtów danych, wysyłanych w pakietach GRP_DATA MeshCore. Po stronie odbiorcy dekoder odtwarza z nich obraz podobny do oryginału, ale nie ten sam co do piksela. Do tej funkcji potrzebna jest więc aplikacja połączona z węzłem.

Seeed i twórcy MeshCore Open zastrzegają, że odtworzony obraz może zawierać szczegóły dorobione przez dekoder, których wcale nie przesłano. Funkcja ma pomóc w ogólnym rozeznaniu sytuacji. Nie nadaje się na dowód ani do wiernego odtworzenia zdjęcia.

Cena i zawartość zestawu

16 października 2026 roku L2 Pro kosztował w sklepie Seeed 59,42 USD, czyli 15% mniej niż w cenie katalogowej (69,90 USD). W pudełku jest urządzenie z zamontowanym akumulatorem i adapter RP-SMA na SMA do wymiany anteny. Karty microSD na mapy offline nie ma w zestawie. Producent zaleca kartę 8–32 GB sformatowaną w FAT32; kafelki map trzeba na niej ułożyć w strukturze folderów opisanej w wiki Seeed.

Artykuł powstał na podstawie materiału serwisu Mesh America z 16 października 2026 roku, opartego na dokumentacji Seeed Studio i Meshtastic.